Henk alleman

In 2015 stond er  opnieuw veel op zijn programma.

Hij is druk aan het schilderen geweest. Hij heeft een groot doek voltooid in
Line-Art. Het schilderij toont het stadbeeld gezien vanaf het IJ. Ook een moderne weergave van het Concertgebouw in geometrische kunst voltooid. Het Concertgebouw is een van zijn meest geliefde objecten in Amsterdam waar hij niet alleen graag naar kijkt maar ook binnen geniet van concerten.

Zijn verhaallijnen waar hij mee bezig is zijn uitgebreid met nog meer
strip figuurtjes, waaronder een aantal leuke comics.
 

Hij is gevraagd voor een aantal manifestaties, waar hij ook persoonlijk aanwezig was.

 

Ondanks zijn bekendheid is Henk Allleman (nog) niet de in Wikipedia is opgenomen
onder de Nederlandse schilders. Dat is wel raar maar het kan hem niet echt schelen, want hij wel in het meest gerenommeerde Amerikaanse database opgenomen, Artprice (www.artprice.com). Dat gebeurt niet zomaar. Eerst is er bestudering van zijn werk geweest. Artprice.com is de wereldleider op het gebied van de kunstmarkt. Hij zal zich ook meer op de internationale markt richten omdat het hem plezier doet ook vanuit het buitenland waardering en respons te krijgen. 


Line-Art, de geometrische kunst

In de twintiger jaren van de vorige eeuw werd door de kunstenaarsvereniging de Stijlgroep een aangepaste kunstrichting ontworpen die in de toenmalige modernisering in architectuur, woninginrichting en meubilering vernieuwend was. Het gebruik van materialen zoals beton, staal en chroom werden daarbij aangepast in woninginterieurs, rechtlijnig en strak met vlakvulling. Deze nieuwe vormgeving werd geometrische kunst genoemd. Het was een voortzetting van het kubisme, een stroming die in Berlijn populair werd en waar de kunstenaar Karel Willink eveneens een bijdrage aan heeft verleend. Deze stroming heeft een blijvende vernieuwing teweeg gebracht in de schilderkunst zowel in denken als doen. Niet langer was de ontwerper gebonden aan traditionele weergave van afbeeldingen. Veel kunstenaars hebben zich in die jaren aangesloten bij deze vernieuwing zoals de Hongaar Vilmos Huzär en Nederlanders die voor deze richting de geometrie geinspireerd waren. Enkele namen: Theo van Doesburg, Bart van der Leck, Sophie Taeuber-Arp, Cornelis van Eesteren, Henk Bremmer en in het bijzonder Piet Mondriaan die deze werkwijzen populair maakte met de intentie de geometrische kunst wetenschappelijk te benaderen met uitsluitend primaire kleuren en abstracte vormgeving, zonder figuratieve afbeeldingen of herkenbare onderwerpen. Zonder twijfel heeft hij in zijn composities, zoals hij ze zelf noemde, evenwicht en harmonie gebracht.
 

Henk Alleman heeft aan deze  stroming -geometrische schilderkunst- een nieuwe bijdrage toegevoegd om binnen het vlak niet het figuratieve beeld te verliezen en in vormgeving herkenbaar te blijven.